The interconnected mess of it all

Monism

“The Heart of the Andes” by Frederic Edwin Church aimed to present the interconnectedness of the ecosystem, with everything interacting with everything else.

While reading “The Invention of Nature” (a book I’ll definitely reference later), I stumbled upon the concept of Monism.

In a Monistic worldview, there is no difference between organic and inorganic life because they are deeply connected. There is no hard boundary between humans and animals because we’re all part of nature. There is no division into different drawers of sciences just because of some obscure taxonomy. Monism stands in opposition to Dualism, first popularized by Plato, and later embedded in the western culture.

The perils of dismantling the world into even smaller parts and declaring them separate sciences seems to underline many of my talking points. While studying Computer Science and Psychology simultaneously, I couldn’t help but notice how interconnected and similar those seemingly disparate areas can be, but how ignorant experts are to anything outside their precious labels.

The last 2 years (!) of the pandemic have shown how dangerous this mindset can be. Organizations like CDC, FDA, WHO, US Army, and countless other acronym holders did everything according to their own procedures. Still, it ended as an utter fiasco costing millions of lives because everyone focused on their own little slice of reality and missed the big picture.

Samuel Coleridge (a British poet) called the early 1800s an ‘epoch of division and separation,’ of fragmentation and the loss of unity. He was lamenting the loss of what he called the ‘connective powers of the understanding.’ He had no idea.

I’ll read up on Monism some more and report back the findings to you.

Deliberate work

In “Your lifestyle has already been designed,” David takes a closer look at the default workforce lifestyle, observing that it definitely is not aimed at helping the little guy:

For the economy to be “healthy”, America has to remain unhealthy. Healthy, happy people don’t feel like they need much they don’t already have, and that means they don’t buy a lot of junk, don’t need to be entertained as much, and they don’t end up watching a lot of commercials.

He also makes an excellent point about the 8-hour workdays:

But the 8-hour workday is too profitable for big business, not because of the amount of work people get done in eight hours (the average office worker gets less than three hours of actual work done in 8 hours) but because it makes for such a purchase-happy public. Keeping free time scarce means people pay a lot more for convenience, gratification, and any other relief they can buy. It keeps them watching television, and its commercials. It keeps them unambitious outside of work.

But it all has to be worth it in the end, right? Few decades of slogging through, and you’ll be able to retire happily! Philip, who has reached the Nirvana of early retirement, is documenting his “struggles”:

Americans cannot imagine stopping work before they’ve either (1) purchased everything that they could conceivably want, or (2) collapsed from physical exhaustion

He recommends shifting the mindset before retirement because jumping from worker mentality straight to empty days can be more than a little disorienting:

Suppose that you are retired. At this point, your one job is the pursuit of happiness. If you are not happy, therefore you are a failure at your job and in your life. But how can you be happy 24/7?

Retirement forces you to stop thinking that it is your job that holds you back. For most people the depressing truth is that they aren’t that organized, disciplined, or motivated.

“Worried Denizen” argues that Leisure is the end in itself, and we have to learn to “waste it”:

In the long run, wasted time is indistinguishable from time well spent.

The only viable strategy to make the most out of your time is to make sure that it’s fun

Climate Tales to inspire

Companies like Heimdal are working carbon-negative cement – it means that they suck out CO2 to produce the material, in opposition to the traditional manner, which is a huge contributor to climate change.

Concrete is responsible for 8% of global CO2 emissions. Cement is usually made from mined limestone, which is one of the largest natural stores of carbon dioxide. Using that to make cement is a bit like burning oil. The world is addicted to concrete, so this problem is not going away. We make synthetic limestone using atmospheric CO2, such that when it is used to make cement, the process is carbon neutral.

This essay is a fantastic resource on the economics and chemistry of carbon-negative concrete.

PS: Yes, this issue of my newsletter is sent late. We are finally on the road, giving our RV a spin, and so far – so good!

Kariera Sprawności – Poster

Z okazji odbywania kursu “Społeczne Aspekty Niepełnosprawności” na Akademii Pedagogiki Specjalnej z prof. Anną Brzezińską miałem jako pracę zaliczeniową wykonać poster na wybrany temat.

Byłem we wspaniałej grupie w składzie:

  • Aleksandra Iwaneczko
  • Paulina Koszut
  • Marta Poręba
  • Artur Piszek

I zdecydowaliśmy się na temat “Reewaluacja planów kariery zawodowej u osób z niepełnosprawnością nagle nabytą w okresie wczesnej dorosłości”.

O co w tym wszystkim chodzi? Postawmy się w sytuacji osoby w wieku np 22 lata. Całe życie przed nią, ma jakieś zainteresowania, plany i marzenia, pracę którą chciałaby podjąć. I nagle, zdarza się wypadek. Młoda osoba traci sprawność i co? No właśnie, co?

Co się dzieje z jej planami, marzeniami, jak sobie radzi wchodząc na rynek pracy? na te pytania chcieliśmy znaleźć odpowiedź.

Efekty naszej pracy

Oto nasz plakat – wersja do przeglądania:

Continue reading “Kariera Sprawności – Poster”

Autohotkey w służbie nauki

Jak pisałem, przeprowadzełem ze znajomymi Eksperyment z zakresu psychologii poznawczej.

Do eksperymentu postanowiłem wykorzystać komputer. A co!

Zasada działania

Powerpoint wyświetla twarz przeglądajacemu. Za pomocą klawiszy 1-5 przeglądający identyfikuje ją jako wyświetlającą jedną z 5 emocji. Gdy naciśnie klawisz, slajd się zmienia i przeglądający przechodzi dalej.

Pragniemy zapisać do pliku czas oraz wybrana opcję.

Jak to zrobić najłatwiej?

Postanowiłem wykorzystać program Autohotkey: http://www.autohotkey.com/
Autohotkey jest programem do budowania makr w windows.

Jak go skonfigurowałem?

  • Przycisk Insert uruchamia procedurę. Jego naciśnięcie zapisuje do pliku informację o nowej osobie badanej
  • Gdy procedura jest uruchomiona, działanie przycisków 1-5 zostaje zmienione. Każdy z nich zamiast przesłać cyfrę, robi rzeczy następujące:
    • Zapisuje do pliku wybraną cyfrę i czas.
    • Przesyła spację do powerpointa przerzucając slajd
  • Pomocnik badacza naciskając insert kończy badanie

Kod Autohotkey:

osoba:=0
dziala:=0
numer:=0

$Space::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`n%A_TickCount%, C:TypingLog.txt

	}

	Send {Space}

return
}

$1::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nCZERWONY %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {1}
	}

return
}

$2::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nZIELONY %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {2}
	}

return
}

$3::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nNIEBIESKI %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {3}
	}

return
}

$4::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nZOLTY %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {4}
	}

return
}

$5::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nCZARNY %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {5}
	}

return
}

vk13sc045::
{
	if(dziala)
	{
		dziala:=0
		SoundPlay, C:WindowsMediatada.wav
		Send {Space}
	}
	else
	{
		dziala:=1
		FileAppend,`nNOWA_OSOBA %A_TickCount%, C:TypingLog.txt
		SoundPlay, C:WindowsMediachord.wav
		Send {Space}

	}
	return
}

Interpretacja danych

A napiszemy sobie w PHP skrypcik do interpretacji danych:

<?php

function wczytaj($plik)
{
  $tablica=file($plik);
  $osoby=array();
  $osoba_teraz=-1;
  $czas=0;
  
  for($i=0;$i5)
      {
        $dane=explode(" ",$teraz);
        $osoby[$osoba_teraz][]=array($dane[0],($dane[1]-$czas));
        $czas=$dane[1];       
      }    
  }
  
  return $osoby;
}

$dane_emocje=wczytaj("dane_emocje.txt");
$dane_kolory=wczytaj("dane_kolory.txt");
$odp_emocje=wczytaj("emocje_odp.txt");
$odp_kolory=wczytaj("kolory_odp.txt");

$emocje_tran=array();
$emocje_tran['CZERWONY']='USMIECHNIETY';
$emocje_tran['ZIELONY']='SMUTNY';
$emocje_tran['NIEBIESKI']='ZLY';
$emocje_tran['ZOLTY']='PRZERAZONY';
$emocje_tran['CZARNY']='ZAZENOWANY';

$emocje=array();
$emocje_ile=0;

$kolory=array();
$kolory_ile=0;


//Przeliczamy emocje. Powinno byc proste.
for($i=0;$i<count($dane_emocje);$i++)
{
   $emocje_ile++;
   for($j=0;$j<count($dane_emocje[$i]);$j++)
    {
       $dane_emocje[$i][$j][2]=0;
       if($dane_emocje[$i][$j][0]==$odp_emocje[0][$j][0])
       {
            $dane_emocje[$i][$j][2]=1;
       }
       
       if(!isset($emocje[$j]))
       {
          $emocje[$j]=array($dane_emocje[$i][$j][1],$dane_emocje[$i][$j][2],$emocje_tran[$odp_emocje[0][$j][0]]);
       }
       else
       {
          $emocje[$j][0]+=$dane_emocje[$i][$j][1];
          $emocje[$j][1]+=$dane_emocje[$i][$j][2];
       }
       
      //sort
       $emocje_czas_sort=array();
       $emocje_odp_sort=array();
       
       $emocje_czas_sort[$odp_emocje[$odp][$j][0]]+=$dane_emocje[$i][$j][1];
       $emocje_odp_sort[$odp_emocje[$odp][$j][0]]+=$dane_emocje[$i][$j][2];
    }
}

//print_r($emocje);

for($i=0;$i<count($dane_kolory);$i++)
{
   $kolory_ile++;
   for($j=0;$j5)
       {
          //wedle emocje1
          $slajd=$j;
          $odp=0;
       }
       else
       {
          $odp=1;
          //wedle emocje2
          if($j>19)
          {
            $slajd=$j-20;
          }
          else
          {
            $slajd=$j+20;
          }
       }
       
       
       $dane_kolory[$i][$j][2]=0;
       if($dane_kolory[$i][$j][0]==$odp_kolory[$odp][$j][0])
       {
            $dane_kolory[$i][$j][2]=1;
       }
       
       if(!isset($kolory[$slajd]))
       {
          $kolory[$slajd]=array($dane_kolory[$i][$j][1],$dane_kolory[$i][$j][2],$odp_kolory[$odp][$j][0]);
       }
       else
       {
          $kolory[$slajd][0]+=$dane_kolory[$i][$j][1];
          $kolory[$slajd][1]+=$dane_kolory[$i][$j][2];
       }
       
       //sort
       $kolory_czas_sort=array();
       $kolory_odp_sort=array();
       
       $kolory_czas_sort[$odp_kolory[$odp][$j][0]]+=$dane_kolory[$i][$j][1];
       $kolory_odp_sort[$odp_kolory[$odp][$j][0]]+=$dane_kolory[$i][$j][2];
       
    }
}

asort($kolory_czas_sort);
asort($kolory_odp_sort);
asort($emocje_czas_sort);
asort($emocje_odp_sort);


print("



KOLORY CZAS SORT
"); while(list($keys,$values) = each($kolory_czas_sort)) { echo(""); } print("
".$keys."".$values."
"); print("



KOLORY ODP SORT
"); while(list($keys,$values) = each($kolory_odp_sort)) { echo(""); } print("
".$keys."".$values."
"); print("



EMOCJE CZAS SORT
"); while(list($keys,$values) = each($emocje_czas_sort)) { echo(""); } print("
".$keys."".$values."
"); print("



KOLORY CZAS SORT
"); while(list($keys,$values) = each($emocje_odp_sort)) { echo(""); } print("
".$keys."".$values."
"); /* for($i=0;$i<count($emocje_czas_sort);$i++) { print("".($emocje[$i][0])."".$emocje[$i][1]."".$emocje[$i][2].""); } print("



".$kolory_ile."
"); for($i=0;$i<count($kolory);$i++) { print(""); } */ print("
".($kolory[$i][0])."".$kolory[$i][1]."".$kolory[$i][2]."
"); ?>

Interferencja Emocjonalna

Wraz z Katarzyną Anielak i Bartłomiejem Kowalskim przeprowadziliśmy fascynujący eksperyment z zakresu procesów uwagi

Uwaga to zjawisko, dzięki któremu aktywnie przetwarzamy ograniczoną liczbę informacji z ogromnej ilości, jaka jest nam dostępna za pośrednictwem zmysłów (Sternberg, 1999). Dzięki uwadze możliwe jest ukierunkowanie ograniczonych zasobów umysłowych na konkretne, ważne i interesujące nas informacje. Wszystko to służy kontrolowaniu interakcji ze środowiskiem, wiązaniu pamięci z teraźniejszością i planowaniu przyszłych zadań. Efekt Stroopa wykorzystuje właśnie te aspekty uwagi. Jesteśmy zmuszeni do selektywnego wyboru bodźców z otoczenia podczas eksperymentu. Niemałą rolę odgrywają procesy automatyczne i omyłki z nimi związane. Procesy automatyczne nie wymagają świadomej kontroli, w większości zachodzą poza świadomością, wymagają niewiele wysiłku, zachodzą równolegle i są stosunkowo szybkie (Sternberg, 1999). Bodźce występujące regularnie oraz czynności, które są powtarzane ulegają automatyzacji. Przykładem może być prowadzenie samochodu. Po dłuższej praktyce jazda samochodem nie sprawia już tyle wysiłku i nie wymaga tak dużej koncentracji uwagi jak na początku nauki prowadzenia auta. Podobne zjawisko zachodzi podczas uczenia się liter, czytania oraz nazw kolorów. Przy czym czytanie jest dość interesującym zjawiskiem ponieważ po dłuższej praktyce człowiek zaprzestaje czytać pojedyncze litery a rozpoznaje całe wyrazy (Harwas – Napierała, Trempała 2008). W momencie automatyzacji czytania oraz nazywania kolorów dochodzi do konfliktu gdy zaprezentowane są nam bodźce niespójne (np. przymiotnik ?czerwony? zapisany zieloną czcionką). Czytanie słów wymaga zwykle mniej czasu niż nazywanie kolorów, czynność ta jest zwykle znacznie dłuższa w przypadku słów niespójnych, w porównaniu ze spójnymi. Nazwano to efektem interferencji (Nęcka, Orzechowski, Szymura 2006).

Od oryginalnych badań Stroopa (1935 r.) minęło sporo czasu i badanie doczekało się wielu modyfikacji a efekt interferencji mierzony był na wielu płaszczyznach. Rodzaje efektu Stroopa wymieniają w swojej pracy Nęcka, Orzechowski i Szymura (2006):

  • Stroop emocjonalny – zadaniem jest nazwanie koloru jakim napisano słowa kojarzące się z lękiem albo rzeczami kojarzącymi się z negatywnymi emocjami
  • Stroop rozproszony – zadaniem jest nazwanie koloru obiektu (np. plamy) występującego w towarzystwie wyrazu oznaczającego zupełnie inny kolor.
  • Stroop figuralny – osoby badane widzą figurę zbudowaną z innych figur. Zadanie polega na nazwaniu figury stanowiącej tworzywo, a zignorowaniu figury głównej
  • Stroop kierunkowy – polega na reakcji za pomocą odpowiedniego klawisza kursora klawiatury na strzałkę pokazującą przeciwny kierunek niż klawisz.

Po zainspirowaniu powyższym zagadnieniem postanowiono przeprowadzić replikę badania efektu Stroopa dodatkowo ją modyfikując.

Continue reading “Interferencja Emocjonalna”

Strategia antywypaleniowa

Na zajęciach z przedmiotu Doradztwo i Consulting dostaliśmy zadanie znalezienia problemy który można rozwiązać.

Trafiłem do grupy z Bartłomiejem Kowalskim, Eweliną Mocarską i Iloną Stelmach.

Wybraliśmy sobie bardzo cieklawe zadanie: Wypalenie zawodowe wśród ratowników medycznych.

Wypalenie zawodowe wśród ratowników

Otóż okazuje się, że jest to całkiem spory problem. Ratownicy pracują z ludźmi, którzy są zwykle niewdzięczni, nie dostają odpowiedniej informacji zwrotnej pomijając fakt że ich praca sama w sobie jest ciężka.

Dlatego zaatakowaliśmy ten problem wykorzystując model PATH

Problem

Analysis

Test

Help

Oto zatem krótkie streszczenie naszej strategii:

Continue reading “Strategia antywypaleniowa”

Poster

Na wspaniałym moim kierunku Psychologia przeprowadzaliśmy replikę badania eksperymentalnego “Klipce” Lewickiego. Jak możecie poczytać w każdym podręczniku Psychologii, jest to eksperyment z zakresu tworzenia Pojęć. Temat ciekawy jak stan amerykańskich firm motoryzacyjnych.

Gdy już popełniliśmy owo badanie, nastąpiła sesja posterowa z udziałem gwiazd i celebrities Akademii Pedagogiki Specjalnej. Na owej sesji posterowej prezentowaliśmy swój plakat dotyczący wyżej wymienionego badania:

Eksperyment!

Zachęcająć nas perspektywą zaliczenia ćwiczeń, szanowne grono pedagogiczne na psychologii zadało nam następującą pracę:

  1. Sporządzić projekt badań własnych
  2. Sporządzić z owego projektu prezentację, która wszem i wobec wyjaśni o co chodzi.

Prezentacja wykonana w składzie:

  • Dorota Powęzka
  • Mateusz Bala
  • Anna Gutowska
  • Marta Koziarska
  • Sonia Kondej
  • Aleksandra Sawczuk
  • I, niżej podpisany – Artur Piszek

Oto filmik wstępny, wyjaśniający o co kaman:

Oto sama prezentacja:

Do zobaczenia TU

I jeszcze filmik ze środka: