Kariera Sprawności – Poster

Z okazji odbywania kursu “Społeczne Aspekty Niepełnosprawności” na Akademii Pedagogiki Specjalnej z prof. Anną Brzezińską miałem jako pracę zaliczeniową wykonać poster na wybrany temat.

Byłem we wspaniałej grupie w składzie:

  • Aleksandra Iwaneczko
  • Paulina Koszut
  • Marta Poręba
  • Artur Piszek

I zdecydowaliśmy się na temat “Reewaluacja planów kariery zawodowej u osób z niepełnosprawnością nagle nabytą w okresie wczesnej dorosłości”.

O co w tym wszystkim chodzi? Postawmy się w sytuacji osoby w wieku np 22 lata. Całe życie przed nią, ma jakieś zainteresowania, plany i marzenia, pracę którą chciałaby podjąć. I nagle, zdarza się wypadek. Młoda osoba traci sprawność i co? No właśnie, co?

Co się dzieje z jej planami, marzeniami, jak sobie radzi wchodząc na rynek pracy? na te pytania chcieliśmy znaleźć odpowiedź.

Efekty naszej pracy

Oto nasz plakat – wersja do przeglądania:

Continue reading “Kariera Sprawności – Poster”

Autohotkey w służbie nauki

Jak pisałem, przeprowadzełem ze znajomymi Eksperyment z zakresu psychologii poznawczej.

Do eksperymentu postanowiłem wykorzystać komputer. A co!

Zasada działania

Powerpoint wyświetla twarz przeglądajacemu. Za pomocą klawiszy 1-5 przeglądający identyfikuje ją jako wyświetlającą jedną z 5 emocji. Gdy naciśnie klawisz, slajd się zmienia i przeglądający przechodzi dalej.

Pragniemy zapisać do pliku czas oraz wybrana opcję.

Jak to zrobić najłatwiej?

Postanowiłem wykorzystać program Autohotkey: http://www.autohotkey.com/
Autohotkey jest programem do budowania makr w windows.

Jak go skonfigurowałem?

  • Przycisk Insert uruchamia procedurę. Jego naciśnięcie zapisuje do pliku informację o nowej osobie badanej
  • Gdy procedura jest uruchomiona, działanie przycisków 1-5 zostaje zmienione. Każdy z nich zamiast przesłać cyfrę, robi rzeczy następujące:
    • Zapisuje do pliku wybraną cyfrę i czas.
    • Przesyła spację do powerpointa przerzucając slajd
  • Pomocnik badacza naciskając insert kończy badanie

Kod Autohotkey:

osoba:=0
dziala:=0
numer:=0

$Space::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`n%A_TickCount%, C:TypingLog.txt

	}

	Send {Space}

return
}

$1::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nCZERWONY %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {1}
	}

return
}

$2::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nZIELONY %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {2}
	}

return
}

$3::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nNIEBIESKI %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {3}
	}

return
}

$4::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nZOLTY %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {4}
	}

return
}

$5::
{
	if(dziala)
	{
		numer:=numer+1
		FileAppend,`nCZARNY %A_TickCount%, C:TypingLog.txt

		Send {Space}
	}
	else
	{
		Send {5}
	}

return
}

vk13sc045::
{
	if(dziala)
	{
		dziala:=0
		SoundPlay, C:WindowsMediatada.wav
		Send {Space}
	}
	else
	{
		dziala:=1
		FileAppend,`nNOWA_OSOBA %A_TickCount%, C:TypingLog.txt
		SoundPlay, C:WindowsMediachord.wav
		Send {Space}

	}
	return
}

Interpretacja danych

A napiszemy sobie w PHP skrypcik do interpretacji danych:

<?php

function wczytaj($plik)
{
  $tablica=file($plik);
  $osoby=array();
  $osoba_teraz=-1;
  $czas=0;
  
  for($i=0;$i5)
      {
        $dane=explode(" ",$teraz);
        $osoby[$osoba_teraz][]=array($dane[0],($dane[1]-$czas));
        $czas=$dane[1];       
      }    
  }
  
  return $osoby;
}

$dane_emocje=wczytaj("dane_emocje.txt");
$dane_kolory=wczytaj("dane_kolory.txt");
$odp_emocje=wczytaj("emocje_odp.txt");
$odp_kolory=wczytaj("kolory_odp.txt");

$emocje_tran=array();
$emocje_tran['CZERWONY']='USMIECHNIETY';
$emocje_tran['ZIELONY']='SMUTNY';
$emocje_tran['NIEBIESKI']='ZLY';
$emocje_tran['ZOLTY']='PRZERAZONY';
$emocje_tran['CZARNY']='ZAZENOWANY';

$emocje=array();
$emocje_ile=0;

$kolory=array();
$kolory_ile=0;


//Przeliczamy emocje. Powinno byc proste.
for($i=0;$i<count($dane_emocje);$i++)
{
   $emocje_ile++;
   for($j=0;$j<count($dane_emocje[$i]);$j++)
    {
       $dane_emocje[$i][$j][2]=0;
       if($dane_emocje[$i][$j][0]==$odp_emocje[0][$j][0])
       {
            $dane_emocje[$i][$j][2]=1;
       }
       
       if(!isset($emocje[$j]))
       {
          $emocje[$j]=array($dane_emocje[$i][$j][1],$dane_emocje[$i][$j][2],$emocje_tran[$odp_emocje[0][$j][0]]);
       }
       else
       {
          $emocje[$j][0]+=$dane_emocje[$i][$j][1];
          $emocje[$j][1]+=$dane_emocje[$i][$j][2];
       }
       
      //sort
       $emocje_czas_sort=array();
       $emocje_odp_sort=array();
       
       $emocje_czas_sort[$odp_emocje[$odp][$j][0]]+=$dane_emocje[$i][$j][1];
       $emocje_odp_sort[$odp_emocje[$odp][$j][0]]+=$dane_emocje[$i][$j][2];
    }
}

//print_r($emocje);

for($i=0;$i<count($dane_kolory);$i++)
{
   $kolory_ile++;
   for($j=0;$j5)
       {
          //wedle emocje1
          $slajd=$j;
          $odp=0;
       }
       else
       {
          $odp=1;
          //wedle emocje2
          if($j>19)
          {
            $slajd=$j-20;
          }
          else
          {
            $slajd=$j+20;
          }
       }
       
       
       $dane_kolory[$i][$j][2]=0;
       if($dane_kolory[$i][$j][0]==$odp_kolory[$odp][$j][0])
       {
            $dane_kolory[$i][$j][2]=1;
       }
       
       if(!isset($kolory[$slajd]))
       {
          $kolory[$slajd]=array($dane_kolory[$i][$j][1],$dane_kolory[$i][$j][2],$odp_kolory[$odp][$j][0]);
       }
       else
       {
          $kolory[$slajd][0]+=$dane_kolory[$i][$j][1];
          $kolory[$slajd][1]+=$dane_kolory[$i][$j][2];
       }
       
       //sort
       $kolory_czas_sort=array();
       $kolory_odp_sort=array();
       
       $kolory_czas_sort[$odp_kolory[$odp][$j][0]]+=$dane_kolory[$i][$j][1];
       $kolory_odp_sort[$odp_kolory[$odp][$j][0]]+=$dane_kolory[$i][$j][2];
       
    }
}

asort($kolory_czas_sort);
asort($kolory_odp_sort);
asort($emocje_czas_sort);
asort($emocje_odp_sort);


print("



KOLORY CZAS SORT
"); while(list($keys,$values) = each($kolory_czas_sort)) { echo(""); } print("
".$keys."".$values."
"); print("



KOLORY ODP SORT
"); while(list($keys,$values) = each($kolory_odp_sort)) { echo(""); } print("
".$keys."".$values."
"); print("



EMOCJE CZAS SORT
"); while(list($keys,$values) = each($emocje_czas_sort)) { echo(""); } print("
".$keys."".$values."
"); print("



KOLORY CZAS SORT
"); while(list($keys,$values) = each($emocje_odp_sort)) { echo(""); } print("
".$keys."".$values."
"); /* for($i=0;$i<count($emocje_czas_sort);$i++) { print("".($emocje[$i][0])."".$emocje[$i][1]."".$emocje[$i][2].""); } print("



".$kolory_ile."
"); for($i=0;$i<count($kolory);$i++) { print(""); } */ print("
".($kolory[$i][0])."".$kolory[$i][1]."".$kolory[$i][2]."
"); ?>

Interferencja Emocjonalna

Wraz z Katarzyną Anielak i Bartłomiejem Kowalskim przeprowadziliśmy fascynujący eksperyment z zakresu procesów uwagi

Uwaga to zjawisko, dzięki któremu aktywnie przetwarzamy ograniczoną liczbę informacji z ogromnej ilości, jaka jest nam dostępna za pośrednictwem zmysłów (Sternberg, 1999). Dzięki uwadze możliwe jest ukierunkowanie ograniczonych zasobów umysłowych na konkretne, ważne i interesujące nas informacje. Wszystko to służy kontrolowaniu interakcji ze środowiskiem, wiązaniu pamięci z teraźniejszością i planowaniu przyszłych zadań. Efekt Stroopa wykorzystuje właśnie te aspekty uwagi. Jesteśmy zmuszeni do selektywnego wyboru bodźców z otoczenia podczas eksperymentu. Niemałą rolę odgrywają procesy automatyczne i omyłki z nimi związane. Procesy automatyczne nie wymagają świadomej kontroli, w większości zachodzą poza świadomością, wymagają niewiele wysiłku, zachodzą równolegle i są stosunkowo szybkie (Sternberg, 1999). Bodźce występujące regularnie oraz czynności, które są powtarzane ulegają automatyzacji. Przykładem może być prowadzenie samochodu. Po dłuższej praktyce jazda samochodem nie sprawia już tyle wysiłku i nie wymaga tak dużej koncentracji uwagi jak na początku nauki prowadzenia auta. Podobne zjawisko zachodzi podczas uczenia się liter, czytania oraz nazw kolorów. Przy czym czytanie jest dość interesującym zjawiskiem ponieważ po dłuższej praktyce człowiek zaprzestaje czytać pojedyncze litery a rozpoznaje całe wyrazy (Harwas – Napierała, Trempała 2008). W momencie automatyzacji czytania oraz nazywania kolorów dochodzi do konfliktu gdy zaprezentowane są nam bodźce niespójne (np. przymiotnik ?czerwony? zapisany zieloną czcionką). Czytanie słów wymaga zwykle mniej czasu niż nazywanie kolorów, czynność ta jest zwykle znacznie dłuższa w przypadku słów niespójnych, w porównaniu ze spójnymi. Nazwano to efektem interferencji (Nęcka, Orzechowski, Szymura 2006).

Od oryginalnych badań Stroopa (1935 r.) minęło sporo czasu i badanie doczekało się wielu modyfikacji a efekt interferencji mierzony był na wielu płaszczyznach. Rodzaje efektu Stroopa wymieniają w swojej pracy Nęcka, Orzechowski i Szymura (2006):

  • Stroop emocjonalny – zadaniem jest nazwanie koloru jakim napisano słowa kojarzące się z lękiem albo rzeczami kojarzącymi się z negatywnymi emocjami
  • Stroop rozproszony – zadaniem jest nazwanie koloru obiektu (np. plamy) występującego w towarzystwie wyrazu oznaczającego zupełnie inny kolor.
  • Stroop figuralny – osoby badane widzą figurę zbudowaną z innych figur. Zadanie polega na nazwaniu figury stanowiącej tworzywo, a zignorowaniu figury głównej
  • Stroop kierunkowy – polega na reakcji za pomocą odpowiedniego klawisza kursora klawiatury na strzałkę pokazującą przeciwny kierunek niż klawisz.

Po zainspirowaniu powyższym zagadnieniem postanowiono przeprowadzić replikę badania efektu Stroopa dodatkowo ją modyfikując.

Continue reading “Interferencja Emocjonalna”

Strategia antywypaleniowa

Na zajęciach z przedmiotu Doradztwo i Consulting dostaliśmy zadanie znalezienia problemy który można rozwiązać.

Trafiłem do grupy z Bartłomiejem Kowalskim, Eweliną Mocarską i Iloną Stelmach.

Wybraliśmy sobie bardzo cieklawe zadanie: Wypalenie zawodowe wśród ratowników medycznych.

Wypalenie zawodowe wśród ratowników

Otóż okazuje się, że jest to całkiem spory problem. Ratownicy pracują z ludźmi, którzy są zwykle niewdzięczni, nie dostają odpowiedniej informacji zwrotnej pomijając fakt że ich praca sama w sobie jest ciężka.

Dlatego zaatakowaliśmy ten problem wykorzystując model PATH

Problem

Analysis

Test

Help

Oto zatem krótkie streszczenie naszej strategii:

Continue reading “Strategia antywypaleniowa”

Poster

Na wspaniałym moim kierunku Psychologia przeprowadzaliśmy replikę badania eksperymentalnego “Klipce” Lewickiego. Jak możecie poczytać w każdym podręczniku Psychologii, jest to eksperyment z zakresu tworzenia Pojęć. Temat ciekawy jak stan amerykańskich firm motoryzacyjnych.

Gdy już popełniliśmy owo badanie, nastąpiła sesja posterowa z udziałem gwiazd i celebrities Akademii Pedagogiki Specjalnej. Na owej sesji posterowej prezentowaliśmy swój plakat dotyczący wyżej wymienionego badania:

Eksperyment!

Zachęcająć nas perspektywą zaliczenia ćwiczeń, szanowne grono pedagogiczne na psychologii zadało nam następującą pracę:

  1. Sporządzić projekt badań własnych
  2. Sporządzić z owego projektu prezentację, która wszem i wobec wyjaśni o co chodzi.

Prezentacja wykonana w składzie:

  • Dorota Powęzka
  • Mateusz Bala
  • Anna Gutowska
  • Marta Koziarska
  • Sonia Kondej
  • Aleksandra Sawczuk
  • I, niżej podpisany – Artur Piszek

Oto filmik wstępny, wyjaśniający o co kaman:

Oto sama prezentacja:

Do zobaczenia TU

I jeszcze filmik ze środka: