Jak wszyscy może i wiemy, albo może i nie wiemy, badania psychologiczne to poważna sprawa.
Wiele czynników może wpływać na zakłócanie naszych zmiennych badawczych i staramy się je eliminować.
Ciężko pracujemy, by warunki były takie same we wszystkich grupach badawczych, by wszystko było przeprowadzone profesjonalnie.

Oprócz warunków badania jednak, istotną sprawą jest dobór osób do badania. Ważne, by przekrój próby odzwierciedlał przekrój populacji, by wyniki naszego badania dało się przełożyć na całą populację.

W troszkę innym temacie: fajnie by było robić badania przez internet

Czemu?

• TANIEJ
• Szybciej
• Nie trzeba ręcznie przepisywać wyników do komputera
• TANIEJ
• Szybciej 🙂

A jednak mimo takich wspaniałych zalet, takich badań się nie przeprowadza. Ba!, mówi się że nie wolno tego robić!

Czemu?

• Specyficzna grupa osób badanych
• Specyficzne warunki badania – każdy ma inne warunki w domu, nie możemy ujednolicić

A więc

A więc wpadłem na pomysł, że warto by było raz na zawsze odpowiedzieć, na to frapujące pytanie, Czy można przeprowadzać badania psychologiczne przez internet?
Jak zamierzam to zrobić?

1. Zamierzam wybrać kilka klasycznych badań, których wyniki są znane
2. Zamierzam znaleźć sposób na przeprowadzenie ich w internecie
3. Zamierzam przeprowadzić te badania
4. Zamierzam porównać wyniki z przeprowadzonymi wcześniej w realu odpowiednikami
5. Jeśli wyniki będą takie same, to MAMY ODPOWIEDŹ!

Poniższą prezentację przygotowałem w ramach jakiegośtam przedmiotu by wyjaśnić o co chodzi w tym pomyśle:

Drugie zadanie z labu współbieżnego i obiektowego wygląda tak:

Napisz program kalkulator, który pozwala wczytywać wyrażenia arytmetyczne ze zmiennymi i wyliczać ich wartości. Wyrażenia mogą być dowolnie rozbudowane, choć składają się tylko z czterech podstawowych działań arytmetycznych. Zmienne i wyrażenia są typu całkowitego. Nazwy zmiennych składają się tylko z liter. Dane użytkownik podaje ze standardowego wejścia. Wyrażenia postaci % oznaczają odwołanie do wyrażenia wcześniej zdefiniowanego (jeśli numer jest = bieżącemu numerowi takie wyrażenie jest błędne, należy wypisać użytkownikowi komunikat o błędzie,
tak samo jak w przypadku dzielenia przez 0).

Przykład konwersacji z programem (liczby na początku wierszy i znak ">" wyświetla sam program, tekst pogrubiony pochodzi od użytkownika):

1>x=9
2>x = -3
3>y=4
4>x+y*2/3
x+y*2/3 = -1
5>zz+zz
zz+zz = NIEOZNACZONE
6>%5+%5
(zz+zz)+(zz+zz) = NIEOZNACZONE
7>%6/%6
((zz+zz)+(zz+zz))/((zz+zz)+(zz+zz)) = NIEOZNACZONE
8>zz=1
9>%7
((zz+zz)+(zz+zz))/((zz+zz)+(zz+zz)) = 1
10>x=0
11>%4
x+y*2/3 = 2
12>1/x
1/x = BŁĄD
13>zz=5
14>zz
zz=5
15>%8
zz=5
16>
Koniec działania programu.

Jakich wzorców projektowych użyjesz w swoim rozwiązaniu?

A oto rozwiązanie:
Rany! Ale to zadanie było męczące!
Kalkulator

Trzecie zadanie z nowego przedmiotu, Laboratorium HTML i Java brzmiało następująco:

Napisz aplet, który zdefiniuje własną obsługę kliknięć myszy i w reakcji na każde z nich będzie rysował na ekranie wielokąt o bokach wyznaczonych przez punkty kliknięcia. Możesz skorzystać z klasy Polygon.

A oto rozwiązanie:
Zadanie 4

Ze struktur danych dostaliśmy wyobraźcie sobie do napisania program! Kto by pomyślał?

Oto treść:

Motel
Dost˛epna pami˛e´ c: 64MB.
Profesor Makary wybiera si˛e na zimowy urlop na narty. Poniewa˙ z droga z domu profesora do górskiego kurortu jest daleka,
profesor liczy si˛e z konieczno´ sci ˛a podzielenia jej na dwa dzienne etapy, z noclegiem w przydro˙ znym motelu. Podró˙ ze go m˛ecz ˛a,
wi˛ec tras˛e i miejsce na nocleg chce wybra´ c tak, ˙ zeby oba fragmenty drogi nie były zbyt długie. Dokładniej, chciałby, aby dłu˙ zszy
z dwóch dziennych etapów był mo˙ zliwie najkrótszy.
Pomó˙ z profesorowi zaplanowa´ c tras˛e dojazdu, pisz ˛ac program, który obliczy najmniejsz ˛a mo˙ zliw ˛a długo´ s´ c dłu˙ zszego etapu.
UWAGA: Mo˙ ze si˛e zdarzy´ c, ˙ ze w optymalnym rozwi ˛azaniu który´ s z etapów ma długo´ s´ c 0 (czyli w rzeczywisto´ sci cała trasa
zostanie przebyta w jednym etapie).
Wej´ scie
W pierwszym wierszu znajduj ˛a si˛e dwie liczby całkowite n i m (2 ? n ? 50000, 1 ? m ? 1000000). Pierwsza z nich oznacza
liczb˛e punktów stanowi ˛acych potencjalne miejsca postoju, ponumerowanych od 0 do n?1 (punkt numer 0 to dom profesora,
punkt n?1 to kurort, a pozostałe to motele). Druga to liczba odcinków dróg ł ˛acz ˛acych punkty. Ka˙ zdy z kolejnych m wierszy
zawiera trzy liczby całkowite a, b, c, gdzie 0?a,b<n, a 6=b, 0?c?10000. Liczby a i b oznaczaj ˛a punkty na drogach, za´ s c to
długo´ s´ c odcinka drogi prowadz ˛acego bezpo´ srednio od a do b. (UWAGA: długo´ sci odcinków dróg od a do b i od b do a nie musz ˛a
by´ c równe; w szczególno´ sci który´ s z nich mo˙ ze wcale nie istnie´ c). Liczby w ka˙ zdym wierszu s ˛a pooddzielane pojedynczymi
spacjami.
Wyj´ scie
W jedynym wierszu standardowego wyj´ scia nale˙ zy wypisa´ c najmniejsz ˛a mo˙ zliw ˛a długo´ s´ c dłu˙ zszego z dwóch etapów drogi z
domu profesora do kurortu.
Przykład
Dla danych wej´ sciowych:
4 5
0 1 1
0 2 4
1 2 2
1 3 4
2 3 3
poprawnym wynikiem jest:
3
Wyja´ snienie do przykładu. Optymalna trasa to: 0?1?2 (I etap); 2?3 (II etap)

A oto rozwiązanie:
Jakoś działa, z większy naciskiem na JAKOŚ niż na DZIAŁA
Zadanie

Trzecie zadanie z nowego przedmiotu, Laboratorium HTML i Java brzmiało następująco:

Napisz w Javie program do analizy utworów literackich mistrzów pióra.

Program ma wczytać ze standardowego wejścia plik tekstowy (w zamyśle utwór jednego z wieszczów, na przykład pobrany z internetu), policzyć częstości występowania w nim poszczególnych słów i wypisać na standardowe wyjście n najczęściej występujących wyrazów wraz z liczbą wystąpień każdego z nich. Liczbę n należy pobrać z wiersza poleceń. Program wypisując słowo powinien podać jego formę (chodzi o użycie wielkich i małych liter, a nie o formę gramatyczną) najczęściej występującą w tekście.

Ponadto w kodzie źródłowym programu, w pliku z główną klasą należy zamieścić komentarz podający dla n=8 wynik działania programu dla tekstu "Pana Tadeusza" (tekst ten jest zamieszczony w Moodle'u).

Uwagi:

    * Każde słowo należy wypisać w osobnym wierszu.
    * Po każdym wypisanym słowie należy po spacji podać liczbę jego wystąpień.
    * Słowa należy wypisać wg malejącej kolejności wystąpień w tekście (czyli jako pierwsze słowo należy podać to, które występuje najczęściej).
    * Jeśli kilka słów ma tę samą częstość wystąpień, to ich wzajemna kolejność wypisywania jest obojętna.
    * Jeśli jakiś utwór zawierałby mniej niż n różnych słów, to należy wypisać tyle słów, ile w utworze znaleziono.
    * Przy liczeniu liczb wystąpień słów należy utożsamiać małe i wielkie litery (tzn. w tekście "Ale, ale, ale!" uznajemy, że słowo "ale" wystąpiło 3 razy).
    * Przy wypisywaniu słów należy podać najczęściej występującą w tekście ich formę (tzn. dla tekstu "Ale, ale, ale!" należy wypisać postać "ale". Jeśli kilka postaci słowa występujących najczęściej ma jednakową liczbę wystąpień, można wybrać dowolną z nich (tzn. dla tekstu "Ale, ale!" można wypisać albo "Ale" albo "ale").
    * Należy uwzględniać polskie litery (tzn. w napisie "Liście" jest jedno słowo składające się z sześciu znaków).

Wskazówki:

    * Należy skorzystać z kolekcji.
    * Należy używać kolekcji uogólnionych (generic), a nie surowych (raw).
    * Do odczytywanie słów wygodnie użyć klasy Scanner. Do pobierania samych słów (tzn. bez kropek, przecinków itp.) z polskimi literami można użyć operacji
         skaner.useDelimiter("[^a-zA-ZąćęłńóśźżĄĆĘŁŃÓŚŹŻ]+");

A oto rozwiązanie:
Zadanie 3

Pierwsze zadanie z fascynującego przedmiotu “Laboratorium Programowania Obiektowego i współbieżnego brzmi tak:”

Napisz w Javie hierarchię klas opisujących pracowników pewnej firmy komputerowej. Wyraź w tej hierarchii następujące fakty:

    *

      wszyscy pracownicy są ludźmi,
    *

      każdy kierownik projektu, projektant, analityk, tester, programista, a nawet sam prezes jest pracownikiem,
    *

      każdy kierownik projektu oraz prezes jest kierownikiem.


Tak zaprojektuj klasy by:

    *

      każdy człowiek znał swoje imię i nazwisko,
    *

      każdy pracownik znał swoje stanowisko (tekst) i swego szefa (oczywiście prezes nie ma szefa, szefem kierownika projektu jest prezes, szefami pozostałych pracowników są kierownicy projektów),
    *

      każdy pracownik, prócz prezesa, brał udział w dokładnie jednym projekcie, i oczywiście znał ten projekt,
    *

      każdy kierownik projektu znał członków swojego projektu,
    *

      każdy projektant znał swoją dziedzinę,
    *

      prezes był tylko jeden.


Stwórz też klasy opisujące:

    *

      projekt (zna swoją nazwę),
    *

      dziedzinę (wyznaczającą zakres kompetencji projektanta), dziedzina zna swój słowny opis.

Każdy z ludzi musi umieć podać swój opis tekstowy (komunikat toString). Opis ma zawierać wszystkie informacje, które zna dany człowiek (np. nazwę projektu, czy pełny opis szefa). Napisz fragment programu w Javie, który utworzy kilka (ok. 10) obiektów reprezentujących ludzi zatrudnionych w przykładowej firmie na różnych stanowiskach, umieści ich w kolekcji, a następnie wypisze opis każdego z nich. Zadbaj o to, by tworzenie nowych obiektów było jak najprostsze. Całość zaprojektuj w postaci pakietu i zapisz jako jeden plik jar (tu mogą się przydać informacje z przedmiotu HTML i Java).


Wskazówki:

    *

      przy implementacji prezesa posłuż się statyczną metodą produkującą, w celu zrealizowania wzorca Singleton,
    *

      rozwiązanie ma obrazować statyczny stan firmy, nie interesują nas zmiany (dynamiczne aspekty stanu firmy, np. to że ktoś awansuje),
    *

      zadanie jest proste.

A oto rozwiązanie:
Zadanie 1

Drugie zadanie z nowego przedmiotu, Laboratorium HTML i Java brzmiało następująco:

  Napisz klasę implementującą zbiór liczb całkowitych. Przy tworzeniu obiektów tej klasy, użytkownik podaje z jakiego zakresu liczb będą elementy tego zbioru (dla uproszczenia zakładamy, że to przedział o dolnej granicy 0) oraz ile wynosi maksymalna liczba elementów w zbiorze. Zbiór powinien mieć typowe operacje:

    * dodaj element,
    * usuń element,
    * podaj rozmiar,
    * sprawdź czy zadana liczba należy do zbioru,
    * podaj napis będący tekstową reprezentacją zbioru (toString).

W swojej implementacji zbioru:

    * użyj tablic,
    * sygnalizuj zgłoszeniem wyjątku przekroczenie maksymalnej liczności zbioru,
    * użyj statycznej metody produkującej, by na podstawie parametrów dostarczyć właściwą implementację zbioru (wektor charakterystyczny albo posortowana tablica).

A oto rozwiązanie:
Lab HTML i Java zadanie 2